Η γραμματέας του ιατρείου στην Καρνεάδου, όπου έχασε τη ζωή του ο Γιώργος Μαζωνάκης, μίλησε για τις τελευταίες στιγμές πριν την τραγωδία και διέψευσε ότι έκρυβαν το ηλεκτροφυσιολογικό μηχάνημα από τους ελέγχους.
Μια από τις γραμματείς του ιατρείου στην οδό Καρνεάδου, στο Κολωνάκι, όπου έχασε τη ζωή του ο τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης, έδωσε τη δική της μαρτυρία για όσα συνέβησαν εκείνη την ημέρα. Η γυναίκα, υπάλληλος του 58χρονου γιατρού Ηλία Θεοδωρόπουλου, μίλησε στο Mega για το σβήσιμο των ραντεβού, την ώρα που είδε τον τραγουδιστή στο ιατρείο και την κατάσταση που επικρατούσε μέχρι την αποχώρησή της.
Σύμφωνα με την ίδια, ο Γιώργος Μαζωνάκης έφτασε στο ιατρείο περίπου μεταξύ 14:00 και 14:30, όπου τον χαιρέτησε. Η γραμματέας αποχώρησε από τον χώρο γύρω στις 15:18 με 15:25, ενώ μέχρι εκείνη την ώρα, όπως λέει, επικρατούσε ηρεμία και ο 58χρονος γιατρός ξεκουραζόταν ξαπλωμένος στον καναπέ του ιατρείου.
Τι ώρα είδε τον Μαζωνάκη η γραμματέας του ιατρείου
«Ναι, τον χαιρέτησα. Αφού εγώ έφυγα 15:18 – 15:25, όπως έχω πει και στην κατάθεσή μου, και ο Μαζωνάκης είχα πει ότι ήρθε στο ιατρείο στο μισάωρο 14:00 με 14:30. Δεν θυμάμαι ακριβώς την ώρα. Φυσικά και τον είδα. Φυσικά και τον χαιρέτησα, τον καλησπέρισα, τον καλωσόρισα και μετά από λίγο, αφού είδε κι άλλον έναν γνωστό του μέσα στο ιατρείο και χαιρετηθήκανε, προφανώς ο άνθρωπος έχει δώσει ήδη κατάθεση. Μετά εγώ έφυγα. Πέρασε μέσα η κυρία Γ… και έφυγα. Μέχρι την ώρα που έφυγα όλα ήταν ήσυχα. Ο γιατρός ήταν ξαπλωμένος στον καναπέ και χαλάρωνε, 15:20», περιέγραψε η γραμματέας.
«Ήξερα ότι θα ερχόταν, αλλά δεν ξέρω αν ήρθε τελικά. Δεν είναι στην ώρα της βάρδιας μου. Υπάρχουν λίστες, αλλά όταν γίνεται το ραντεβού είναι στο τέλος της ημέρας, πάντα τα σβήναμε. Ανέκαθεν. Είχε ξαναέρθει στο παρελθόν, πριν αρκετά χρόνια. Λυπάμαι πάρα πολύ που τον χάσαμε. Το θεωρώ μία πάρα πολύ κακή συγκυρία κι ένα κακό timing», ανέφερε.
Το ηλεκτροφυσιολογικό μηχάνημα δεν κρυβόταν, λέει η γραμματέας
«Υπάρχει ιστορικό στο μηχάνημα μέσα από το οποίο γίνεται η εξέταση, ο ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος. Είναι αυτό με τα δύο αυτοκολλητάκια που μπαίνουν στο μέτωπο και μετά ακουμπάς τα χέρια και τα πόδια σε κάτι μεταλλικές πλάκες. Εκεί μέσα κρατιέται όλο το database, το ονοματεπώνυμο, η ημερομηνία γέννησης, το κινητό, ύψος και βάρος. Δεν κρατάγαμε πουθενά αλλού δεύτερο», εξήγησε η γραμματέας.
«Έχω πέσει πάνω σε έλεγχο, ναι. Είχε τύχει δηλαδή να ανοίξω. Από κει και πέρα δεν ξέρω τι γινόταν. Το μηχάνημα πάντως σε καμία περίπτωση δεν κρυβόταν. Υπήρχε ένα site το οποίο διαφημιζόταν από εδώ μέχρι την Αυστραλία. Δεν είναι κι ένα μηχανηματάκι που το βάζω στην τσέπη μου και το κρύβω», τόνισε.
Οι τελευταίες στιγμές στο ιατρείο πριν φύγει η γραμματέας
«Ο κύριος Μ… (ο ασθενής) είχε ραντεβού στις 15:30, αν θυμάμαι καλά. Ο γιατρός είχε ξαπλώσει για λίγο να χαλαρώσει πριν έρθει το επόμενο ραντεβού. Ήταν ξαπλωμένος στον καναπέ, είχε κλειστά τα μάτια του για λίγο. Ανοίγω εγώ την πόρτα, το ακούει, ανοίγει τα μάτια του, τον χαιρετάω ψιθυριστά, λέω “γεια σας, καλή συνέχεια” κι έφυγα. Μέχρι την ώρα που έφυγα εγώ ήταν μέσα η κυρία Γ… υπήρχε μια τέτοια σιωπή, ένα ωραίο κλίμα», περιέγραψε.
«Πήγε να φάει στις 2 η ώρα. Του είχα κλείσει εγώ το τραπέζι να πάει να φάει. Πρέπει να έφυγε γύρω στις τρεις παρά, τρεις παρά δέκα. Γύρισε στο ιατρείο του και μετά από λίγο ξάπλωσε να ξεκουραστεί στον κεντρικό καναπέ του σαλονιού, γιατί δεν υπήρχε κόσμος εκείνη την ώρα. Η κυρία (…) ήταν μέσα με κλειστή την πόρτα και επικρατούσε ησυχία και ηρεμία», ανέφερε η γραμματέας.
Δείτε το βίντεο με τη μαρτυρία της γραμματέως
Η γραμματέας μίλησε στο Mega αναλυτικά για όσα έζησε εκείνη την ημέρα στο ιατρείο του Κολωνακίου, δίνοντας τη δική της εικόνα των γεγονότων μέχρι τη στιγμή που αποχώρησε.
Αναφέρθηκε επίσης σε μια λεπτομέρεια που, όπως είπε, της φάνηκε περίεργη: «Ναι μεν μπορεί να είναι μια συνήθης διαδικασία που κάνουν τα κορίτσια πριν κλείσουν ή πριν φύγουν ή όταν φεύγει ένας ασθενής, ένα είδος αποστείρωσης. Αλλά δεν το έχω συζητήσει μαζί τους αν έγινε μηχανικά, αυτόματα, μέσα στο άγχος και τη σύγχυση εκείνης της στιγμής, είτε αν τους το είπαν οι γιατροί, δεν το γνωρίζω», κατέληξε.
